Pierwszy

Tomasz Kucza - Planetopia
Story Game o budowaniu utopii na odległej planecie.

Na plus (ha, zerżnąłem sposób pisania recenzji od Repka na Quentinie )
+ciekawy i klimatyczny pomysł
+wykorzystanie haseł.
+przykład rozgrywki na końcu. Bardzo ważna rzecz, dobrze, że jej nie zabrakło.
+bardzo ładna okładka i wydanie, nieliczne błędy w tekście, które nie powinny utrudniać rozumienia zasad.
+przemyślany podział kolorów kart - każdy ma znaczenie podobne do symboliki obrazka.
+gra (sądząc po przykładzie rozgrywki) trwa bardzo długo, dobra rzecz, jeśli jest się np. w pociągu trasy Toruń-Szklarska Poręba i ma się tylko talię kart.

Na minus:
-dopiero po przeczytaniu przykładu rozgrywki zrozumiałem kluczowe dla całej gry zasady licytacji.
-bez górnego limitu populacji przy uparciu się współgraczy można teoretycznie nabić komuś 500% populacji i potem obserwować, jak przez pół godziny stara się wytłuc mieszkańców.
-przy równomiernym układzie kart gra może trwać w nieskończoność, a może raczej do końca pomysłów graczy na ulepszanie/niszczenie kolonii.
-skoro układ specjalny: kolor wymaga sześciu kart, to nie można go rzucić z pięciokartowej ręki.

Podsumowanie: przy trzynastoedycyjnym zwrocie na Story Games Planetopia trzyma wysoki poziom, choć elementy mechaniczne raczej dominują nad Story. Świetna gra podróżna.



Cactusse - Wszelki Wypadek
Indie RPG - gracze uciekają przed wszechmocną Sztuczną Inteligencją, chcącą sprowokować wypadek, który wyeliminuje ich spośród żywych.

Na plus:
+możliwości wywoływania napięcia i tworzenia ciekawej fabuły - raczej rzadkie w grach Indie.
+oryginalny i bardzo fajny pomysł.
+gra, jak wszystkie dzieła cactusse'a, jest graficzną i edytorską perełką.
+niezła mechanika licytacji i sprawne połączenie jej z warstwą narracyjną.
+od razu można załapać, o co chodzi w zasadach. Dodatkowy plus za przykłady-rysunki
+nie trzeba nic przygotowywać przed grą.
+spis pomysłów na sceny jeszcze bardziej ułatwiający rozgrywkę.
+wykorzystanie haseł.

Na minus:
-powtarzająca się konstrukcja scen - raczej nie jest to gra do kilkugodzinnych sesji. Ale chyba też nie o to chodzi.
-gracze - tak mi się wydaje - prawdopodobnie zostaną wybici w ciągu kilku scen. Ale nie musi to być minus - WW to moim zdaniem szybka gra na kilka minut, świetna jako rozgrzewka przed czymś dłuższym lub na przykład do zapełnienia wolnej godziny pomiędzy punktami programu na konwencie.

Podsumowanie: "Wszelki Wypadek" podoba mi się najbardziej z recenzowanych gier. Humor, napięcie, ciekawa mechanika... Chciałbym w to zagrać!
Edit: czepiałem się, że brakuje haseł. Poprawka: nie brakuje, cactusse ma rację


Przemysław "Thronaar" Wasilewski - Dziedzictwo
Setting do tradycyjnej gry fabularnej - postapokaliptyczny świat podzielony na napromieniowane pustkowia i wyidealizowaną Utopię.

Na plus:
+wykorzystanie haseł
+niezły pomysł na postapokaliptyczny setting.
+duży plus za napisanie gry toczącej się po nuklearnej zagładzie, w której gracze szukają informacji, a nie piorą innych po pyskach
+ambitny i wciągający pomysł na kampanię.
+opisany ekwipunek, pomysły na kultywujące dawne technologie kultury czy stworzenia.

Na minus
-grze brakuje "mięsa", brakuje dokładniejszych opisów - przedmiotów, miejsc, organizacji, stworzeń, BN-ów.
-błędy językowe - nie jest ich dużo, ale przeszkadzają. Przydałaby się korekta.

Podsumowanie: jako zażarty mainstreamowiec cieszę się, że pojawiła się jakaś gra nie-Indie poza moją . Thronaar - fajny pomysł i dobra inspiracja do poprowadzenia kampanii, zarówno w tym settingu, jak w innych światach. Jednak dobrze by było znaleźć więcej gotowych pomysłów czy scen, może nawet przykładowy scenariusz na początek kampanii - coś, co ułatwiałoby robotę MG.



Prabar Hellimin - Bez Nazwy
Trzy strony opowiadania fantasy.

Na plus:
+utopia jest, proroctwo też. Jeżeli nie lubisz punków, możesz przyjąć, że punk też jest
+fajny język, dobrze się czyta.
+ciągle najeżdżana utopia - niezłe.

Na minus:
-trzy strony opowiadania, zero stron gry.

Podsumowanie: nie jest to kompletna gra i ciężko coś o niej powiedzieć. Prabar, jeżeli chce ci się jeszcze pracować nad grą, to może powstać coś naprawdę fajnego. Na dzień dzisiejszy IMO poza konkursem



Kruk - Błąd Systemu
Story Game o zarządzaniu prywatnym Państwem-Korporacją.

Na plus:
+elastyczność rozgrywki - można grać w stylu Paranoi, można podejść realistycznie do istniejących problemów i problematyki społeczno-historycznej.
+gra negocjacyjna, duży poziom interakcji między graczami - tak mi się wydaje. Nie mam doświadczenia z takimi grami.
+zasady są proste i od razu można je zrozumieć.

Na minus:
-wykorzystanie tylko jednego hasła.
-nie wiem, czy dobrze rozumiem, ale Zdrajca będzie miał chyba mało do roboty. Jeżeli nie chce być wykryty, to nie może zrobić nic, żeby obniżyć kontrolę. Namawianie graczy do złego inwestowania miałoby sens tylko wtedy, jeśli byłoby wiadomo, jakie problemy mogą pojawić się w przyszłości. A jeżeli Zdrajca chce od razu dążyć do zwycięstwa, to jego gra sprowadza się do inwestowania wszystkiego w Projekt.
-są błędy językowe, PDF wygląda na wersję roboczą.
-przydałoby się dokładniejsze wyjaśnienie, jak mają wyglądać negocjacje między graczami.

Podsumowanie: niezły pomysł, niestety brakuje tego czegoś, co przyciągałoby do gry. Może znajdą się w tym fani Indiasów, ja raczej nie.



Squid - czyli ja - Wojownicy Srebrnego Miasta

Nie będę oceniał własnej gry, ale kilka komentarzy:

Po pierwsze, znowu pozostałem w rejonie gier tradycyjnych. W WSM nie ma szczególnie oryginalnych elementów, jest za to - zgodnie z najlepszymi, mainstreamowo-heartbreakerowymi tradycjami - kilkanaście stron bitej mechaniki

Pomysł na grę anime pochodzi jeszcze sprzed rozpoczęcia Nibykonkursu - wszystko zaczęło się od wielkanocnej promocji White Wolfa i ściągnięcia darmowej kopii Exalteda. Przejrzałem grę i przeraziłem się tym, jaka złożona jest mechanika i ile czasu muszą zabierać walki. Potem miałem kilka pomysłów mechanicznych na zrobienie innej gry o naparzaniu się na magiczne ataki - i to wszystko włożyłem w Wojowników.

Gra ma trochę niedoróbek i myślę, że z pomysłu dałoby się wyciągnąć więcej. Czekam na komentarze i krytykę, mam nadzieję, że nikogo nie przerazi 25 stron

Endar - Fuhrerreich (z opóźnieniem)
Klasyczne RPG - historia alternatywna, II Wojnę wygrali Niemcy.

Na plus:
+najobszerniejsza gra Nibykonkursu, do tego na wysokim poziomie edytorskim.
+całkiem sprawnie wyglądająca mechanika, choć można by napisać, że to modyfikacja FUDGE - coś się Sullivanowi należy za napisanie dobrej gry.
+odpowiednia, minimalistyczna liczba cech i umiejętności.
+całkiem niezłe szorty we wstawkach do rozdziałów.
+profesjonalizm przebijający się z rozdziału historycznego, ale...

Na minus:
-...podręczniki historii to nie porywające powieści. Trochę ciężko przebić się przez pierwsze strony.
-opis świata to prawie sama historia. Są świetne pomysły (TRON, kolonizacja Marsa), ale czytelnik nic o nich nie wie. Przydałyby się opisy techniki czy jakieś smaczki różniące rok 1984 od naszego.
-zdarzają się błędy językowe, literówki czy nieścisłości (jedna ze zdolności rasowych odwołuje się do nieistniejącej cechy "Budowa").
-granie jako oddany poplecznik zbrodniczego ustroju, który naprawdę istniał, przeżywającego przygody w totalitarnym świecie jest dla mnie niedopuszczalne, niezależnie, czy gramy jako hitlerowcy, czy też samuraje Ody Nobunagi, którzy wyrżnęli mnichów buddyjskich na górze Hiei.
-parafraza fragmentu "Nowego wspaniałego świata" Huxleya, opisująca Auschiwitz? Bez przesady.

Podsumowanie: kontrowersyjna gra. Moim zdaniem konieczne przy niej byłyby wskazówki co do prowadzenia - zaznaczenie, że nie chodzi o frajdę z bycia faszystą czy wesołe walki z partyzantami, tylko o realistyczne przedstawienie degeneracji zbrodniarzy. Albo o heroiczną walkę z praktycznie niepokonanym ustrojem. Albo nawet o odkrywanie zbrodniczości rządu i walkę z nim. Moim zdaniem straszne by było, gdyby po grę sięgnęła gimnazjalna drużyna D&D, dawny wojownik zostałby nadczłowiekiem, mag - gestapo i dalejże do walki po złoto i chwałę dla Hitlera.

A patrząc bez kontekstu kultury, jak na normalne RPG? Trudna gra (w tym znaczeniu, w jakim trudne mogą być książki czy filmy) z pozostawiającym niedosyt opisem świata. Nieźle, ale mogłoby być lepiej.

Paweł Stasik - Outopos (z opóźnieniem)
Mainstreamowa gra fantasy o Wybrańcach Proroctwa.

Na plus:
+świat gry - high fantasy, mapa, malownicze miasta, Proroctwo. Świetny klimat.
+wykorzystanie haseł.
+mechanika gry - podstawa (k12 + umiejętność kontra Poziom Trudności) prosta i przyjemna, gra z Cechami Pomocniczymi pozwala MG skomplikować zasady do poziomu GURPSa, jeśli tak lubi.
Do tego zasady nie psują epickiego klimatu świata (w przeciwieństwie do DnD).
+mechanika Proroctwa i tabelki - fajna rzecz i ułatwia MG wymyślenie motywacji do brania udziału w przygodach. Do tego pozwala dokonywać naprawdę heroicznych czynów.
+właściwie z miejsca można prowadzić kampanię - są gotowi BN-i, miejsca, pomysły.
+tworzenie postaci - przyjemny element losowy utrudniający powergaming.
+fantasy bez elfów i krasnoludów!

Na minus:
-Punkty Opowieści - MG ma dość punktów, by blokować wszystkie inicjatywy graczy.
-zbyt złożone zasady pancerza.
-brakuje opisów "cywilnej" magii.
-nieliczne błędy (językowe, korektorskie). Przy niektórych Szkoleniach chyba brakuje zapisu Dodatkowo.

Podsumowanie: prawdziwa gra heroic fantasy, dla mnie ciekawsza od DnD. Prostota, klimat i dobra mechanika. Chętnie bym zagrał, równie chętnie zobaczyłbym wersję rozszerzoną (więcej Szkoleń, opisy miast, rozbudowana magia). Jestem fanem gier fantasy i "Outopos" jest dla mnie najciekawszym RPG XIII edycji.

Wszystkie recenzje są subiektywne i w dużej mierze oparte o pierwsze wrażenie i moje gusta, gdyż nie wgryzałem się w temat (choć wszystkie całe przeczytałem), a do tego recenze pisałem czytając gry. Jeżeli jakiś zarzut jest bezpodstawny, to przepraszam, musiałem przegapić w tekście. Oceny w skali szkolnej.

Prabar_Hellimin - Bez_Nazwy
Bez nazwy i bez polotu tylko z pomysłem na opowiadanie. Były już różne niedopracowania w konkursie, ale jeszcze nie było pracy bez nazwy. Przypomina to bardziej post na forum, lecz nie pierwszy, tylko któryś z kolei. Opowiadanie przypomina bajkę dla dzieci, w której źli ludzie napadają na dobre stwory, ale tak naprawdę nikt nie umiera, tylko drewniani ludzie się składają, a prawdziwi nawalają. Pomysł graniem Pinokiem może być ciekawy, lecz w pracy jest za mało informacji jak to robić i "k***wa" po co. Tak wg. mnie to wszyscy opuszczający Centrum Świata wylądują w kominku.
Ocena 2+

Kruk - Błąd Systemu
Nazwa i strona tytułowa jest (całkiem zabawna zważywszy na tytuł), lecz chyba ktoś zapomniał się podpisać. Początek z powstaniem korporacyjnego państwa ciekawy, choć nie wnosi dużo do gry (jeśli chodzi o pomysły), a fakty po 2030 nic nie znaczą. Rozgrywka w stylu Shadows over Camelot lub BSG ze zdrajcą i resztą dość ciekawa, tutaj jednak wygrany jest jeden (zamiast grupy), choć może doda to emocji do rozgrywki.
To, że żadne postanowienia nie mają praktycznego przełożenia na mechanikę może trochę zmniejszyć zainteresowanie dyskusją. Drugie ale, to trochę nie podoba mi się idea wygrania przez MG. Przydały by się też przykładowe problemy pokolenia, tak jak są Działy. Ostatnim minusem jest małe trzymanie się tematów, praktycznie tylko utopia została w małym stopniu zaakcentowana w podręczniku.
Ocena 3+

Magnes – Planetopia
Następna gra w stylu prawie rpg. Proste tło fabularne jest podstawą pod dość ciekawą, lecz możliwe, że skomplikowaną rozgrywkę. Kto pierwszy wybuduje ludną i szczęśliwą osadę wydaje się dość ciekawym pomysłem. Do tego na pierwszy rzut oka przemyślana, choć mocno losowa mechanika oparta o zwykłe karty. Przy odrobinie chęci możliwe, że można by się pozbyć MG, bez utrudniania rozgrywki. Dało by więcej frajdy uczestnikom, a mała losowość w kartach, lub decyzje większości, mogły by robić za sędziego.
Ocena 5-

Squid - Wojownicy Srebrnego Miasta
Gra trochę w klimatach wydanego na dniach Exalted. Heroic anime z bohaterami i ich mocami. Prosty, lecz nie przeszkadzający świat, potężni bohaterowie i ich wielkie przeznaczenie (bardzo fajny motyw z prostym rozwiązaniem). Dużo mocy, oraz ciekawe wykorzystanie PD nie tylko do rozwijania cech, choć ceny akcji chyba trochę za wysokie. Jak na standardy Nibykonkursowe wybija się włożoną pracą, co na pewno jest plusem. Nie jest to jednak coś poruszającego, wybijającego się nadzwyczajnym pomysłem na mechanikę lub świat. Na marginesie: wyrzucił bym obciążenie, bohaterowie nie patrzą w anime na takie duperele, że nie mogą unieść tego dwu metrowego miecza i kowadła na plecach.
Ocena 4+

cactusse – Wszelki Wypadek
Ta gra mnie urzekła pomysłem na świat, trochę pachnącym filmami Oszukać Przeznaczenie, oraz RPG Paranoją. Licytacyjna rozgrywka wydaje się trochę skomplikowana gdy nie wiadomo ile tur się będzie licytować. Co np., jeżeli gracze szybko zużyją swoje punkty, a potem będą wykorzystywać Megaflop? Pomysł ciekawy, choć w moim odczuciu mechanika może nie spełnić pokładanej w niej nadziei.
Ocena 4-

Fuhrerreich – Endar
Ta gra mnie przestraszyła. Jej czarna kolorystyka, nazistowskie zdjęcia i przygnębiająca historia robią piorunujące wrażenie. Trochę przypomina skrzyżowanie „Vaterland - Tajemnica III Rzeszy” z „Iron Sky”. Mechanika oparta na Fudge, z specjalnymi kośćmi (można było po prostu napisać gdzieś o tym). Podobnie jak w WSM widać dużo pracy włożonej w pracę, choć nie ma w sobie jakieś wielkiego poruszającego motywu. Ogólnie jednak jest to dobrze złożona gra, o przemyślanym settingu.
Ocena 4-

Magnes - Planetopia
Tu się nie rozpiszę, bo w praktyce mam niemal identyczne odczucia, co Squid. Zatem wybacz Magnes, że ograniczę się tylko do oceny w skali szkolnej.
4+

Cactusse - Wszelki Wypadek
Pewnym plusem jest dość znaczna uniwersalność. Nie zdziwiłbym się, gdybym ujrzał WW w jakimś kieszonkowym 'Zbiorze gier na każdą okazję'. Myślę, że ta gra może być luźnym wprowadzeniem w RPG – jeśli ktoś próbuje wciągnąć znajomych. Co prawda gry tego pokroju mogą się dość łatwo znudzić, ale myślę, że po dłuższym czasie powrót do Wszelkiego Wypadku może być równie przyjemny, co pierwsze spotkanie.
5

Thronaar - Dziedzictwo
Pomysł dość oryginalny, ale mnie zbytnio nie przekonuje. Przymuszanie graczy do szukania zniszczonych bibliotek, zamiast pacyfikacji pięciometrowych skorpionów i walki z terroryzującymi odradzające się społeczeństwa bandytami wydaje mi się karkołomnym pomysłem. Co prawda na upartego jest to możliwe, ale czemu w takim razie miałbym nie wziąć innego postapo? Z jednej strony mainstream, zaś z drugiej dość wąskie cele. Gdyby były dokładniejsze opisy świata – byłoby na pewno lepiej.
3+

Kruk - Błąd Systemu
Kolejna gierka, mogąca zagościć na kartach zbioru obok kaktusowego WW i magnesowej Planetopii, jednak wyraźnie gorsza od nich. Nie jest to już lekka, niewymagająca rozrywka, jak w wypadku WW, ani nie jest tak dopracowana, jak Planetopia. Gdybym na nudnym obozie miał do wyboru te trzy gry, to Błąd Systemu wybrałbym dopiero, gdyby pozostałe dwie zniknęły. Poza tym masz pewien błędzik na samym końcu – zdublowany Dział Bezpieczeństwa. Nie jest to istotne dla całej gry, ale jednak nieco uwiera.
3+

Squid -Wojownicy Srebrnego Miasta
'ŁAAAŁ!' - tak brzmiał głos w mojej głowie, zwany powszechnie pierwszym wrażeniem. Nie przebijałem się co prawda przez całość, ale przeczytałem większość, także wiem 'o co chodzi'. Ciekawy pomysł i chętnie zagrałbym na sesji w tym systemie.
5

Endar - Fuhrerreich
Jestem w trakcie czytania, jednak zapowiada się świetnie
EDIT: Fuhrerreich zasługuje na duuużą pochwałę. Kompletny, spójny i ciekawy świat, intuicyjna mechanika i doskonała oprawa. Brakuje jedynie korekty, bo gdzieniegdzie brak wyrazów, albo są paskudne powtórzenia.
5+

OUTPOS

Tradycyjne i staroszkolne fantasy, gdzie gracze wcielają się w rolę Wybrańców - wyjątkowych ludzi, których głównym atutem jest zdolność odbębnienia kolejnych wymogów mistycznego Proroctwa, co powinno umożliwić wykopanie wrót do obiecanej krainy tajemnego szczęścia - tytułowego Outpostu. Niestety, pomimo kilku ciekawych pomysłów i koncepcji, gra łamie się bardzo szybko pod ciężarem dosyć fatalnej mechaniki, na oko stworzonej specjalnie w celu powstrzymania Wybrańców przed osiągnięciem wymarzonego lądu.

Dobre :

Przedmowa, wstęp - Autor wyraźnie zaznacza inspiracje oraz nawiązania do nibykonkursowych haseł, krótko i przyjemnie przedstawia główną ideę gry i formę zabawy.

Pomysł - Wybrańcy, ludzie wskazani przez bogów, sponsorowani przez religijny kult który wierzący iż działania naznaczonych pozwolą na migrację do obiecanego lądu.

Cechy i umiejętności - Sympatyczny podział i eleganckie nazewnictwo.

Wersy Proroctwa - Świetny generator, rzeczywiście wypluwający z siebie nibynawiedzony "bełkot", którego próby interpretacji zapewne dostarczą masy radosnej rozrywki.

Słabe :

Prezentacja - Oszczędna i czytelna, ale nic na czym można byłoby zawiesić oko (brak zdobień lub rozbijających tekst farfocli).

Punkty Opowieści - Niska użyteczność, zasady negocjacji i balans punktowy właściwie nie pozostawiają graczom dużo do powiedzenia.

Outpos - Opis krainy mlekiem i miodem płynącej nie zachęca do odwiedzin ...

Bleee :

Mechanika - Wykorzystuje często i gęsto rzadko spotykane k12. Słabo wyjaśniony test przeciwstawny. Losowa metoda generacji miśków, starająca się (Pływową metodą) na siłę wbić bohaterów w ramy realistycznych przeciętniaków. Niekompetentne startowe postacie. Fatalna sposób testu zwiększający szanse na porażkę - bazując na podręcznikowym przykładzie (! gdzie bohater musiał rzucić trzy razy powyżej średniej by nie zaliczyć gleby !), cechy i umiejętności poboczne będą prawie zawsze ciążyły delikwentowi podczas trudnych działań, rzadko kiedy pomagając.

Magia - jedyne przykłady czarów odnoszą się do prażenia wrogów, z wiszącą groźbą npcowych batów w przypadku niedokreślonych nadużyć.

Dobra, moje recenzje. Ocen nie daję.

cactusse - Wszelki wypadek - format i wygląd analogiczny do wcześniejszych gier cactusse, bardzo ciekawa forma. Pomysł na Arkę szalony, wręcz absurdalny, ale przy okazji całkiem zabawny. Dobrze, zrozumiale opisane. Jedyne co mi się nie podoba (to problem też mojej gry niestety) to fakt, że można wyrzucić fabułę całkowicie, jest do niczego niepotrzebna. Na mechanice gry możnaby zagrać w Oszukać Przeznaczenie RPG.

Thronaar - Dziedzictwo - oryginalny pomysł z obcymi tworzącymi kontynent, ale pomysł z ostrzeliwaniem rakietami satelit sięga groteski. Mimo że to tylko zarys, gierka wygląda ciekawie i dobrze, że nawet w takiej niedokończonej formie się pojawiła.

Prabar_Hellimim - Bez nazwy - Aaaabsurdalne opowiadanie. To mimo wszytko nie gra. Zbyt absurdalne jak dla mnie. Co ty paliłeś?

Kruk - Błąd Systemu - ciekawa mała gierka w trochę dziwnym świecie. Wadą jak dla mnie jest nieco zbyt skrótowe opisanie niektórych zasad. Może krótki fragment sesji by sprawę rozjaśnił.

squid - Wojownicy Srebrnego Miasta - dobra, podręcznik się ściągnął. Po kolei: opis świata bardzo przyjemny, może tylko nazwy zbyt wymyślne, da się na nich połamać język. Proroctwo wykorzystane w ciekawy sposób, szkoda tylko że to dodatek do użycia tylko raz podczas kampanii. Podoba mi się założenie, że podczas walki od typu broni zależy, której cechy używamy. Fajnie, że są pomysły na przygody na końcu. Mała, ale kompletna gra.

POTERMINOWE:

Endar - Fuhrerreich - przydałby się w podręczniku widoczny disclaimer, bo ktoś pomyśli, że to jakaś nazistowska gra (sam się zastanawiam). Ładne wykonanie PDF-a. Gra chyba troch·ę za długa na Nibykonkurs, nic dziwnego, że autor nie zdążył. Kompletnie nie wiem co mieliby robić gracze i jak pogodzić w drużynie niearyjczyków z gestapo.

Pavlo - Outopos - całkiem przyjemna mapka załączona do podręcznika, sam podręcznik zbyt długi moim zdaniem na nibykonkurs. Mechanika dość typowa, ciekawym smaczkiem są szkolenia, jej wada to z kolei wymagania odnośnie kości k12, niewielu ma ich dużo oraz skomplikowane wykonywanie testu. Typowość zmniejsza reguła Punktów Opowieści, ciekawy pomysł na uzupełnienie normalnej rozgrywki o techniki znane bardziej z indie.
Podoba mi się pomysł z proroctwem i losowanymi wersami, nie jestem tylko pewien co gracze właściwie mają robić, kiedy już przejdą do Outopos (i po co tam przechodzą). Gra wydaje się w pełni grywalna. Szkoda, że autor nie zmieścił się w czasie.

Uwagi na koniec: ciekawe że na Nibykonkurs powstaje mnóstwo systemów SF, a świat zasypany jest grami fantasy.